Steeds meer onderzoek richt zich op wat er in ons brein en lichaam gebeurt tijdens acupunctuur. Een recente analyse van verschillende klinische studies bij mensen met depressie vond veranderingen in hersengebieden die betrokken zijn bij onder andere emoties en het beloningssysteem. Het is interessant onderzoek, al zijn grotere en langdurigere studies nodig om beter te begrijpen wat deze bevindingen betekenen.

Maar voor mij hoeft niet alles wat wij als mens ervaren wetenschappelijk verklaard te worden om waarde te hebben.

Er bestaat ook een oude wijsheid van het lichaam.

Lang voordat we hersenscans konden maken, werkten mensen al met aanraking, adem, kruiden, beweging, stilte, rituelen en energie. Niet vanuit de behoefte om alles te meten of te bewijzen, maar vanuit ervaring, observatie en een diepe verbinding met het lichaam en de natuur.

Dat is een wereld die voor mij haar eigen waarde heeft.

Wanneer we lichaamswerk ontvangen, bewust ademen of werkelijk stil worden, kunnen we soms dingen ervaren waarvoor woorden tekortschieten. We kunnen spanning voelen verzachten. Emoties kunnen naar boven komen. Er kan ruimte ontstaan. Soms ontstaat er een inzicht zonder dat we ernaar gezocht hebben.

Niet alles hoeft onmiddellijk geanalyseerd te worden.

Soms mogen we simpelweg ervaren wat er gebeurt.

We zijn zo gewend geraakt om antwoorden in ons hoofd te zoeken. Praten. Begrijpen. Verklaren. Oplossen.

Maar ons lichaam spreekt een andere taal.

Het spreekt via sensaties.
Via adem.
Via spanning en ontspanning.
Via beweging.
Via aanraking.
Via dat stille innerlijke weten dat niet altijd in woorden past.

En juist daar mogen we volgens mij opnieuw aandacht voor krijgen.

Niet omdat wetenschap ons vertelt dat we dat moeten doen.

Maar omdat de mens dit al heel lang ervaart.

Misschien hoeven we niet alles te bewijzen voordat we ernaar mogen luisteren.

Misschien mogen we opnieuw nieuwsgierig worden naar onze eigen ervaring, naar onze levenskracht en naar de wijsheid die ontstaat wanneer we werkelijk aanwezig zijn in ons lichaam.

Niet alles wat waardevol is, hoeft verklaard te worden.
Sommige dingen mogen gevoeld, beleefd en doorleefd worden.

En misschien begint daar het herinneren van iets wat we nooit werkelijk zijn kwijtgeraakt:

de verbinding met ons eigen lichaam, onze eigen energie en onze eigen innerlijke wijsheid.