Lieve jij,
De laatste tijd bruist er veel in mij. Nieuwe ideeën, nieuwe kennis, mijn werk dat blijft groeien. Ik voel me geïnspireerd en dankbaar voor wat ik mag doen.
En tegelijk merk ik: ik ben moe.
Ik ben moeder, ik werk, zorg, organiseer, studeer en probeer ook ruimte voor mezelf te houden. Zoals zoveel vrouwen draag ik verschillende rollen tegelijk. Soms gaat dat vanzelf. Soms is het gewoon veel.
Ik leer steeds meer om daar niet overheen te gaan. Om te voelen wanneer mijn lichaam zegt: nu even niet. Om te vertragen, te ademen en ook te ontvangen in plaats van altijd maar te geven.
Dat lukt niet altijd. Soms vergeet ik mezelf en ga ik toch weer door. Maar ook dat hoort bij mijn proces. Ik mag telkens opnieuw terugkomen.
Misschien herken jij dat ook.
We hoeven niet altijd sterk te zijn. En we hoeven niet alles alleen te dragen.
Juist daarom verlang ik zo naar echte ontmoetingen. Naar plekken waar we niet hoeven te presteren of iets op te lossen. Waar we kunnen praten, luisteren, helen, lachen, stil, zijn en gewoon samen zijn.
Ook de natuur brengt mij terug naar die eenvoud.
Wind mag gewoon wind zijn.
We hoeven er geen betekenis aan te geven. We mogen hem voelen op onze huid, horen tussen de bomen en ervaren hoe de lucht verandert.
Zo wil ik ook mijn cirkels laten ontstaan: eenvoudig, menselijk en afgestemd op wat er op dat moment nodig is. Soms via woorden, soms via adem, beweging, lichaamswerk, een opstelling of stilte.
Deze herfst ben je welkom:
Vrouwencirkel | Wind
Een middag voor vrouwen rond ontmoeting, natuur, vertraging en verbinding.
Familieopstellingen in groep – Persoonlijke thema’s
Ruimte om samen te kijken naar persoonlijke thema’s, relaties en patronen die zich aandienen.
Ademcirkel | De overgang naar de winter
Een avond voor iedereen in De Verscholen Tuin. We komen samen om te ademen. Om te vertragen, het lichaam te
Helingscirkel | Voor iedereen
Voor deze avond is er bewust geen vast thema. We beginnen bij wat er aanwezig is. Bij wat de groep
Al deze ontmoetingen vertrekken voor mij vanuit hetzelfde verlangen: verbinding.
Ik droom van meer samen. Samenwerkingen, reizen, retreat, cirkels, delen, leren en groeien. Niet omdat we voortdurend beter moeten worden, maar omdat het leven misschien zachter wordt wanneer we niet alles alleen proberen te dragen.
Ook ik ben dat nog iedere dag aan het leren.
Terug naar mijn adem. Naar mijn grens. Naar de natuur. Naar mezelf.
En naar elkaar.
