Ik voel een enorme dankbaarheid voor wat we vandaag samen hebben mogen beleven. Dankbaarheid voor het water, voor de natuur, voor ons lichaam en voor alle vrouwen die aanwezig waren. Dankbaar voor het vertrouwen waarmee iedere vrouw haar eigen proces, gevoelens en inzichten heeft durven ontmoeten.

Voor mij is dat de schoonheid van een vrouwencirkel: we komen samen, we dragen en ondersteunen elkaar, maar tegelijkertijd ontmoet iedere vrouw haar eigen innerlijke wereld. Vandaag mochten we dat doen vanuit het element water.

We hebben het water dichtbij laten komen. We hebben het niet alleen gebruikt, maar bewust gevoeld, geëerd en gewaardeerd. Vanuit die ontmoeting konden we terugkeren naar een heel oorspronkelijke laag van ons bestaan: het besef dat we al in de baarmoeder omringd werden door vruchtwater. Ons eerste water.

Wanneer we daar vanuit een spirituele blik naar kijken, ontstaat er een prachtig weefsel van betekenissen. Water kan ons herinneren aan ontvangen en gedragen worden, aan zachtheid en beweging, aan overgave en vertrouwen. Tegelijkertijd kan het ons laten voelen waar we zijn gaan vasthouden, waar we onszelf zijn gaan beschermen, waar het leven zwaar is geworden en waar we misschien vergeten zijn dat er ook een zachtere weg bestaat.

Misschien is dat precies waarom erkenning zo belangrijk is. Wat erkend en gezien wordt, hoeft niet langer verborgen te blijven. We hoeven onze geschiedenis niet te veranderen. We mogen erkennen wat er geweest is, het een plaats geven en vanuit het bewustzijn van vandaag voelen wat we nog willen meenemen en wat we met liefde mogen loslaten.

Ook onze voorouderlijke lijn kan symbolisch een plaats krijgen in dit proces. Het leven dat wij ontvangen hebben, begon niet bij ons. Achter ons staan generaties van mensen door wie het leven uiteindelijk tot bij ons is gekomen. We mogen daarvoor buigen en dankbaar zijn, zonder alles te hoeven dragen.

Ik erken waar ik vandaan kom. Ik dank voor het leven dat mij bereikt heeft. Ik eer degenen die vóór mij kwamen. Wat van jullie is, laat ik met respect bij jullie. Wat van mij is, neem ik liefdevol aan. En vanaf hier geef ik mezelf toestemming om mijn eigen leven te leven.

Daar begint voor mij hergeboorte. Niet door te ontkennen wie we geweest zijn, maar door bewust te worden van wie we vandaag zijn en wie we willen worden.

De natuurlijke elementen kunnen daarin prachtige spiegels zijn. De aarde kan ons herinneren aan gronding en draagkracht, water aan stroming en verzachting, lucht aan adem en ruimte, en vuur aan levenskracht en transformatie. Vandaag was het water dat bij ons mocht komen, ons mocht aanraken en ons iets mocht laten herinneren.

Ik ben diep dankbaar dat ik dit proces mag begeleiden en getuige mag zijn van de inzichten die iedere vrouw in haar eigen proces ontdekt. Niet om voor iemand te bepalen wat zij moet voelen of welke betekenis haar ervaring moet hebben, maar om een ruimte te openen waarin iedere vrouw zelf kan herkennen wat in haar gezien, gevoeld, geëerd, losgelaten of opnieuw geboren wil worden.

Misschien kunnen we daarom de komende dagen iedere ontmoeting met water gebruiken als een klein moment van bewustzijn. Wanneer je je handen wast, voel het water. Wanneer je doucht, vertraag even. Wanneer je een glas water drinkt, wees aanwezig. Wanneer je de regen hoort of naar de zee kijkt, herinner jezelf eraan dat ook jij deel bent van de levende natuur.

Leg af en toe je hand op je buik of op je hart, adem rustig en voel wat er in jou beweegt. En als het bij jou past, kun je innerlijk zeggen:

Ik eer het water waarin mijn lichamelijke leven begon. Ik eer mijn oorsprong zonder eraan gebonden te blijven. Ik erken wat geweest is. Ik ontvang wat mij voedt en laat los wat mij niet langer dient. Ik kies voor zachtheid zonder mijn kracht te verliezen. Ik vertrouw op mijn eigen stroming. Ik geef mezelf toestemming om te ontvangen, opnieuw te beginnen en geboren te worden in de vrouw die ik vandaag kies te zijn.

Water stroomt, water beweegt en water vindt telkens opnieuw een weg. Mogen wij ons dat blijven herinneren. Mogen we het water niet alleen buiten ons eren, maar het ook herkennen als een symbool van die diepe, oorspronkelijke beweging van het leven die vanaf ons allereerste begin aanwezig was.

Met heel mijn hart dank ik iedere vrouw die vandaag deel uitmaakte van deze cirkel. Dankjewel voor jullie vertrouwen, jullie openheid en jullie bereidheid om te voelen. En dankjewel, water, dat je ons opnieuw hebt laten herinneren aan onze oorsprong, aan zachtheid, aan stroming, aan vertrouwen en aan de mogelijkheid om telkens opnieuw geboren te worden.