We moeten opnieuw leren weven. Het leven weven. Onze verhalen, onze geschiedenis.

Ons herinneren dat we mensen zijn en dat we die ziel niet mogen verliezen: die verbinding met de ander, met wat we doen, met wat we ervaren, met creativiteit, met herinneren, met voelen.

Dat is wat ik in mijn sessies doorgeef. Want mijn doel is niet om mijn zakken te vullen. Het universum geeft mij wat ik nodig heb. Mijn doel gaat over de waarde die jij jezelf geeft. Ik zal je niet kleiner maken om de waarde die jij jezelf wilt geven; die respecteer ik.

Ik heb een prijs. Maar die prijs is inmiddels symbolisch geworden, omdat wat ik doe verder gaat dan wat jij je misschien kunt voorstellen.

Het is geen medicijn dat ik zelf heb gecreëerd. Het is iets dat van voorbij het zichtbare komt, iets waarvoor mijn cellen vandaag mijn geheugen hebben gewekt. Daarom herken ik het. Daarom ben ik uniek in wat ik doe.

Er is een diep vertrouwen, voorouderlijke wijsheid, een herinnering uit andere dimensies die alleen ik in mij draag. Daarom hebben lichamen hun eigen proces van herinneren.

Daarom is mijn herinnering hier op aarde, naast Moeder Aarde.

Ik ken haar. Ik ruik haar. Ik voel haar.
Zij is mijn moeder, vanaf mijn geboorte en al van daarvoor.

Daarom komt wat ik doe door mijn eigen systeem heen. Het is haar herinnering. Het is niet van mij, het is van haar.

En niets en niemand kan dat wegnemen.

Zij verfijnt het wanneer zij dat wil. Zij verandert het wanneer zij dat wil. Daarom ben ik uniek: omdat ik het niet ben. Het is haar geest, haar bewustzijn dat door mij heen beweegt.

En daarin voel ik mij trots, gerespecteerd en geëerd.

Dit gaat niet over geld. Niet over: ik kan het niet betalen of ik heb het niet. Het gaat om jouw bewustzijn. Het is jouw ontwaken dat op het spel staat.

Niet mijn portemonnee.
Niet die van Moeder Aarde.

Dat is jouw verantwoordelijkheid.
Dat is de waarde die jij jezelf vandaag geeft.

Ik zou hier uren en uren over kunnen spreken. Maar daar is geen tijd voor.

Mijn woorden zijn inmiddels essentie geworden, omdat ze niet uit mij voortkomen, maar vanuit Moeder Aarde door mij heen komen.

Daarom ben ik bewustzijn. Ik heb hier al doorgegeven, veranderd en gelopen. Ik weet hoe het ruikt. Ik weet hoe het voelt.

Ik ben uniek. Ik kopieer niet. Het interesseert me niet om te kopiëren. Ik ben authentiek in wat ik doe.

Het staat niet in boeken.
Niet in methodes.
Niet bij meesters.

Het is uniek.

Het is bewustzijn.

En het is niet van mij.
Het is van haar.
Het geheugen van de Aarde.