Mijn woorden zijn niet mijn woorden.
Het is iets dat van binnenuit komt.

Ik hoef wat ik zeg niet te versieren.
Ik hoef niet te zijn wat anderen willen dat ik ben, of wat zij van mij denken.

Iedereen leeft zijn eigen leven. Iedereen kijkt naar binnen of naar buiten, naar wat hij wil en zoals hij dat wil.

Ik eer alleen het respect. Maar ik eer ook mezelf en mijn relatie met het leven.

Daar houd ik mij mee bezig. Ik heb geen tijd en geen ruimte om te kijken naar of te discussiëren over zaken die niet van mij zijn.

Ik praat met de natuur.

Dat zijn mijn onderwerpen.

Eindeloze gesprekken over het leven, de natuur, welzijn en bewustzijn.

Niet over huizen, geld, rekeningen, zaken, titels of diploma’s. Dat interesseert mij helemaal niet. Het verbruikt mijn energie, mijn gedachten, mijn ruimte.

Of je op je werk harder hebt gelopen of niet. Of je hebt gewonnen of niet.

Dat is niet wat ik in jou zie.
Dat is niet wat ik in jou wil zien.

Ik wil jouw bewustzijn zien.

Wat jij met je meeneemt wanneer je hier weggaat, en wat ik met mij zal meenemen wanneer ik van hier vertrek.

Mijn bewustzijn om te voelen. Om het leven te waarderen en mijn relatie ermee te ervaren.

Niet het leven van mijn buurman. Niet of hij meer heeft of minder.

Al jaren, minstens veertien jaar, interesseert “de ander” mij niet meer op die manier. Niet omdat de ander mij niet interesseert, maar omdat ik hem met andere ogen ben gaan zien.

Als therapeut heb ik verhalen gezien.

Dankzij het leven heb ik ieder verhaal mogen herkennen. Maar ik heb ook mogen zien dat ieder van ons zijn eigen geheugen draagt, zijn eigen verhalen.

Verhalen die we bewaren.
Verhalen die we verbergen.

En soms houden we ons bezig met de kritiek, de pijn en de verhalen van anderen, zodat we ons niet hoeven bezig te houden met wat van onszelf is.

Het is genoeg geweest om zo met ons leven te spelen.

Het zit vanbinnen.

Wij zijn bewustzijn dat aan het ontwaken is.

Het moment is nu.

Niet morgen.

Nu.

Laat mij jou zien zoals je werkelijk bent.

Want ook ik sta voor jou zonder bescherming in mijn bewustzijn, zoals ik ben, met wat ik heb: mijn ziel en mijn geest, mijn liefde voor het leven en het bewustzijn van het zijn.

Dat is wat ik doorgeef.

Dat is wat ik ben.

En dat is wat ik wil.